Lords of Synchronicity

Με το παρακάτω κείμενο θα καταφέρω διαδοχικά ορισμένα πράγματα. Θα αποδείξω επιστημονικά το φαινόμενο Synchronicity. Θα σας αναγκάσω να αναγνωρίσετε το παιχνίδι ρόλων D&D 4e ως το καλύτερο όλων των εποχών. Θα δείτε γιατί πρέπει να ψωνίζετε μόνο από το κατάστημα Κάισσα Αμαρουσίου. Θα καταλάβετε γιατί η εργασία απελευθερώνει. Θα αναγνωρίσετε την δύναμη που ασκούν τα καινούρια πολύχρωμα κουτιά πάνω μας. Θα μάθετε την αλήθεια για τον Orcus.

Ξεκινώ.

Ένα απόγευμα, ενός Φεβρουαρίου, ενός έτους, πριν μερικά χρόνια, καθώς πηγαίναμε στη Κάισσα Αμαρουσίου με τη γυναίκα μου για να διαλέξω δώρο γενεθλίων, χτύπησε το τηλέφωνο. Ήταν από μια εταιρία παραγωγής και έψαχναν έναν υπεύθυνο και ικανό επαγγελματία να φέρει εις πέρας μια επικίνδυνη αποστολή.

Φαίνεται ότι κάποιος τους είχε δώσει κατά λάθος τον αριθμό μου. Εννοείται ότι δεν έχασα την ευκαιρία να προσποιηθώ τα παραπάνω και αφού έκανα ότι τσεκάρω το εξαιρετικά επιβαρημένο πρόγραμμα μου, κλείσαμε ραντεβού. Όλα αυτά καθώς έψαχνα να παρκάρω, γιατί είμαι και μούλτιτάσκιν.

Καθε φορα που μπαινω στη Κάισσα

Καθε φορα που μπαινω στη Κάισσα

Καθώς έκλεινα το κινητό έμπαινα στη Κάισσα.

Εκεί ψάχνοντας να δω τι θα αγοράσω, κάτι εξαιρετικά δύσκολο αφού τα θέλω όλα, έπεσε το βλέμμα μου σε μια κόπια Gamma World! Τέλειο δώρο γενεθλίων! Τε-λεί-ο! Πράσινο και τέλειο! Όμως απλά αρκέστηκα στο να επεξεργαστώ λίγο το κουτί… Το κλειστό, με σελοφάν, κουτί. Ήταν βλέπετε κρατημένο για έναν άλλον πελάτη.

Ένα δάκρυ μου έσταξε στην νέα εκείνη κόπια. Η πρόταση να πουλήσουν το κουτί επιτόπου σε εμένα στη διπλή τιμή και να του ξαναπαραγγείλουν, του αλλουνού, μια καινούρια κόπια έπεσε στο κενό… Πφφφτ!

Tο βλέμμα μου όμως μαγνητίστηκε από μια γιγάντια μινιατούρα του Orcus, του θεού του καταναλωτισμού. Κάπως έτσι περιγράφεται στο Μάνστερ Μάνιουαλ. Μεγάλη η χάρη του.

Τέλος πάντων, εκείνη την ημέρα έφυγα με την «μινιατούρα» του Orcus, αντι του κουτιού Gamma World, και με ένα μεγάλο χαμόγελο γιατί είχα και δώρο και δουλειά. Και είχα και μια καινούρια λέξη: γιγαντούρα.

Αγόρασε με, θνητέ!

Αγόρασε με, θνητέ!

Φαστ φόργουρντ.

Λίγες μέρες αφότου είχα ξεκινήσει στην καινούρια δουλειά ακούω έναν από τους συνεργάτες μου να αναρωτιέται, ποιος έχει φέρει μαζί του σακούλα από την Κάισσα? Ξέρετε αυτές τις μικρούλες μαύρες του Warhammer; Είχα βάλει μέσα ένα Pen Tablet και την είχα αφήσει σε μια σουίτα μοντάζ. Τότε με έπιασε εκείνο το συναίσθημα που με πιάνει όταν κάποιος αναγνωρίζει το συγκρότημα στο μπλουζάκι που φορώ.

Όχι, όχι αυτό των Beatles. Μπαίνω μέσα και βλέπω τον Dennis. Εγώ, του λέω. Θα είναι από αυτούς που παίζουν Καρκασόν, σκέφτομαι από μέσα μου. Θα είναι από αυτούς που βάφουν μινιατούρες, λέει αυτός από μέσα του.

Την συζήτηση δεν την θυμάμαι ακριβώς (ο Dennis μπορεί γιατί δεν ξεχνά τίποτα) αλλά, πιστεύω, συνεχίστηκε κάπως έτσι:

Παίζεις επιτραπέζια?, τον ρωτώ.
Ναι παίζω και επιτραπέζια, μου λέει
Α, τι παίζεις δηλαδή?
D&D, απαντά
Σοκ εγώ, και γω, απαντώ, τι έκδοση?
,  μου λέει.
Και γω, απαντώ.

Και είμαι DM, μου λέει
Και γω!
Και έχω ένα καμπέην σχεδόν τρία χρόνια τώρα.
Και γω! λέω

Και σιγά σιγά μέναμε όλο και περισσότερο άφωνοι, ως που:

Εγώ:…
Εκείνος:…

Εγω και ο Dennis στη δουλεια, κατα τη διαρκεια της συζητησης.

Εγω και ο Dennis στη δουλεια, κατα τη διαρκεια της συζητησης.

Μέσα στη κουβέντα πήγα να του καυχηθώ ότι αγόρασα και την γιγαντούρα του Orcus. Και γω, μου απάντησε φυσικά. Τότε του ανέφερα ότι είχε και το Gamma World αλλά ρε γαμώτο κάποιος βλάκας το είχε κρατημένο. Σας θυμίζω ότι μόλις γνώριζα τον Dennis σε μια δουλειά που την βρήκα καθοδόν για Κάισσα. Καταλαβαίνετε που πάει η υπόθεση, έτσι;

Το ξέρω, μου λέει.
Ναι, ρωτώ, το ήθελες και εσύ;
Ναι, μου λέει το ήθελα και εγώ. Δική μου είναι η κόπια.
Εγώ: …

Λίγες συμπτώσεις αργότερα* γίναμε φίλοι και συμπαίκτες. Αυτή την εποχή μόλις τελείωσε από μια πολύ απαιτητική δουλειά, ή δύο, και μπόρεσε επιτέλους να μου μιλήσει για το αγαπημένο του RPG στο website του Λαβύρινθου. Διαβάστε την!

Εγώ θα μείνω εδώ για να τελειώσω το κείμενο.

Απέδειξα επιστημονικά το φαινόμενο Synchronicity. Σας ανάγκασα να αναγνωρίσετε το παιχνίδι ρόλων D&D 4e ως το καλύτερο όλων των εποχών. Είδατε γιατί πρέπει να ψωνίζετε μόνο από το κατάστημα Κάισσα Αμαρουσίου. Καταλάβατε γιατί η εργασία απελευθερώνει.  Αναγνωρίσατε την δύναμη που ασκούν τα καινούρια πολύχρωμα κουτιά πάνω μας. Μάθατε την αλήθεια για τον Orcus.

 

 

 

 

*Γνωριζετε το The 48 Hour Film Project; Μιλώντας για αυτό, με το Διονύση, του είπα ότι το αγαπημένο μου ταινιάκι ήταν ο Άρχοντας των Καρτών’. Μαντέψτε ποιος το είχε φτιάξει…

Advertisements

RPG next

Πριν λίγο καιρό είχα γράψει ένα άρθρο για την απελπισία που είχα επιφέρει στους παίκτες μου.

Ας θυμηθουμε όλοι μαζι:

Το D&D 4e καμπεην μας είχε γίνει πιο μπερδεμένο και απο το Game of Thrones. Οι NPCs αν ηταν αληθινοί θα έφτιαχναν ένα μικρό χωριό στη Νάξο. Η συχνότητα με την οποία παίζαμε και οι κατα καιρούς απουσίες δεν βοηθούσαν στο να απολαύσουμε την ιστορία. Οι παίκτες ξεχνούσαν τις δυνάμεις τους, καθυστερούσαν στη σειρά τους, δεν είχαν καν δομησει μέσα στο μυαλό τους το χαρακτήρα που έπαιζαν. Ο DM είχε αράξει στη καρέκλα της απάθειας και περίμενε ολα να λυθούν απο μόνα τους. Ο DM είχε βαρεθεί να προσπαθεί να αφαιρέσει 78 HP απο εχθρούς με 560. Ο DM γενικα ειχε βαρεθει. Οι παίκτες ούτε υπό την απειλή οδοντιατρου δεν θα σου πούνε την γνώμη τους με το φόβο μην σε στεναχωρησουν,  και ισως δεν εχουν και άδικο. Οποτε;

Τι έκανα!

Αρκετά, τους φωναξα! Τι νομίζετε ότι κάνουμε εδώ; Παίζουμε κανά παιχνιδάκι ρόλων; Εδώ παίρνουμε το παιχνίδι μας στα σοβαρά! Τι πράγματα ειναι αυτά; Ντροπή σας! Απο την επόμενη φορά θα είστε στην ώρα σας, θα ξέρετε τον χαρακτήρα σας, θα θυμάστε έστω και μια λεπτομέρεια απο την ιστορία, θα αποκτήσει επιτέλους ο χαρακτήρας σας προσωπικότητα, θα σταματήσει η disruptive συμπεριφορά σας.

Τι πραγματικά έκανα!

Εμ, να σας πω παιδιά, σκέφτομαι μόλις τελειώσει η περιπέτεια που παιζουμε τωρα να σταματήσουμε για λίγο καιρό το D&D και να παίξουμε και τίποτα άλλο. Κουραστηκα.

Γιατί έκανα αυτο που πραγματικά έκανα και όχι το άλλο που δεν έκανα;

Πραγματικά είχα κουραστεί. Για όλους τους λόγους που σας ανέφερα παραπάνω. Και μπορεί να κάνω λάθος (δεν κάνω) όμως πιστεύω πως και οι παίκτες είχαν κουραστει. Ολα τα σημάδια ηταν εκεί. Για παραδειγμα αργουσαν εξωφρενικά να έρθουν στο ραντεβού μας. Και ενταξει αργουσαν που αργουσαν αλλα αντι να αρχισουμε να παιζουμε καποια στιγμη, δυο ωρες μετα και ακομα περι ανεμων και υδατων μιλουσαμε, που ακομα και για την παρεα μου ειναι too much. Δεν τους ενδιέφερε ο χαρακτήρας τους, η ιστορία, οι NPCs, τίποτα. Με την πρώτη ευκαιρία άρχιζαν πάνω στο παιχνίδι οφ τοπικ συζητήσεις. Ξεχνούσαν τα ζαρια τους, τις μινιατουρες τους, τα χαρτιά τους. Τους κανονες.

Δεν ηταν δικό τους φταίξιμο όμως. Είχαν την υπομονή να αφήνουν σχεδόν κάθε δεύτερη εβδομάδα τη πραγματική ζωή τους με την ελπίδα ότι θα παίξουν και θα διασκεδάσουν. Αυτο ειναι αρκετό. Αρκεί να έρχονται, απο εκεί και πέρα ολα διορθώνονται. Γιαυτό έκανα αυτο που έκανα προτείνοντας την αλλαγη RPG και όχι την αλλαγη συμπεριφοράς. Αλλαξα το φάρμακο. Η λυση θα ερθει απο έξω προς τα μέσα.

Και τωρα;

Τωρα περιμένω να δω αν είχα δίκιο. Αν δηλαδή η δική μου υπερκοπωση με την 4η έκδοση οδήγησε σε αδιαφορους και ελαφρώς εκνευρισμενους συμπαίκτες. Τις ελπίδες μου τις βασιζω σε δυο θεωριες. Η μια ειναι θεωρια παιχνιδιακή. Λεει πως για καθε ομαδα ανθρωπων υπαρχουν παιχνιδια που ταιριαζουν και παιχνιδια που δεν ταιριαζουν στη δυναμική που έχει αναπτυχθεί μεταξύ τους. Η άλλη θεωρία που ειναι περισσοτερο management παρα παιχνιδιακη λέει πως αν βαρεθεί ο DM τον ηπιαμε…

Έτσι λοιπόν ο DM αναγκαζοταν να τρέχει ένα παιχνίδι που είχε βαρεθει με παίκτες που ασυνείδητα τον ακολούθησαν στη διάθεση του.

Και αν έχω άδικο;

Αν έχω άδικο πάλι κερδισμένοι θα βγούμε γιατί θα προσπαθήσουμε να εντοπίσουμε τα θέματα που δημιουργούμε νωρίς και σε καθαρό πεδίο. Ισως να μην καθυστερουν να ερθουν γιατι τους ενδιαφερει αυτο το καινουριο παιχνιδι που θα παιξουμε. Ισως ειναι πιο συγκεντρωμενοι για να μπορεσουν να καταλαβουν τους καινουριους κανονες και το setting. Ειδικα οι καινουριοι παικτες στην ομαδα ισως τωρα φτιαξουν ενα φρεσκο χαρακτηρα μακρια απο τους περιορισμους και το baggage ενος καμπεην τριων χρονων. Ισως τωρα καταφερουν ολοι να παρακολουθησουν μια απλουστερη ιστορια χωρις fragmented λεπτομεριες. Αυτη ειναι η λυση απο μέσα προς τα έξω.

Περιπέτεια!

Αυτές τις μέρες λοιπόν κάθομαι και ξεσκαρταρω τα RPG που έχω αγορασμενα στο σκληρό ή στη βιβλιοθήκη μου. Έχω καταλήξει σε 11 και ακόμα 5 ειναι υπό διερεύνηση. Γράφω μια μικρή περιγραφή για το καθένα και τους το ανεβαζω στο Facebook group οπου μπορούν να ψηφίζουν τις προτιμήσεις τους. Στο επόμενο σεσσιο θα τους τα παραδώσω και εγγράφως σε φάκελο. Έτσι θα τα πάρουν και σπίτι να τα διαβάσουν με την ησυχία τους και να ευχαριστήθουν.

Προς το παρόν είμαι πολυ χαρούμενος που επιτέλους θα φτιάξω ένα καινούριο μίνι-καμπεην (ποτέ πια πολλά σεσσιονς) μακρυά απο τους περιορισμούς της 4ης έκδοσης και αυτούς που είχα επιβάλει στον εαυτό μου. Ολα τα αλλα θα ακολουθησουν.

Μας εχουν απομεινει 2 το πολυ 3 sessions D&D 4e και μετραω αντιστροφα!

Μέχρι την επόμενη φορα πάρτε μια γεύση απο την προεκλογική μας περίοδο:

RPG next

Τα 11 RPG που ειναι υποψήφια πληρούν τις παρακάτω προϋποθέσεις: ειναι για 6 άτομα, όχι fantasy, όχι one-shot. Και ειναι τα εξής:

Call of Cthulhu

My life with master

Primetime adventures

Legend of the five rings

Apocalypse world

Thirty

Universalis

Mythic

Bliss stage

World of darkness

Vampire the requiem

Παρακάτω ειναι ακόμα 5 που δεν τα έχω στη συλλογή μου και ισως μας ταιριάζουν:

Flatpack: fix the future

Best friends

Monsterhearts

Hellcats and Hockeysticks

classroom Deathmatch

Kingdom of Nothing

Αν εχετε να προτεινετε κατι μεσα στα πλαισια που εχουμε θεσει ευχαριστως περιμενω τα σχολια σας!


Τι θα διαβάζετε το 2013

Πριν μερικές μέρες μερικοί ιντερνετικοί φίλοι που ασχολούμαστε πρωτίστως με RPGs, υπό την καθοδήγηση του web-σαμάνου fantasmamore, ανοίξαμε (και σας περιμένουμε) το labyrinthos.info όπου θα συγκεντρώσουμε τα κείμενα που γράφουμε δεξιά και αριστερά ώστε αντί να υπάρχουν 4 μπλογκ που μαζεύουν σκόνη να δημιουργηθεί σιγά-σιγά ένα website όπου θα υπάρχουν καινούρια άρθρα κάθε εβδομάδα.

Αυτό σημαίνει ότι η ύλη εδώ θα διαμορφωθεί ως εξής, τα reviews και τα game mastery άρθρα θα δημοσιεύονται κατευθείαν στο labyrinthos.info και αυτό το μπλογκ θα γίνει πιο εσωστρεφές και προσωπικό με κείμενα, όπως το τελευταίο, όπου θα περιγράφω πιο θεωρητικά τις εμπειρίες μου από τα παιχνίδια που παίζουμε.

Ο υπαρξιστής GM μέσα μου θα ξεσαλώσει 🙂 αλλά από την άλλη θα αραιώσουν οι εμφανίσεις μου εδώ. Δεν πειράζει, ευκαιρία να περάσετε μια βόλτα και από το Λαβύρινθο.

Όσο για τον Dennis, φανταστείτε πως μας έχει δώσει ημερομηνία επανεκκίνησης του campaign του για τον Απρίλιο… Δεν φαίνεται να βρίσκει χρόνο για να γράψει κάτι μέχρι τότε αλλά επειδή πάντα με εκπλήσσει δεν θα το θεωρήσω δεδομένο.

Να περάσετε καλά το 2013 και να παίξετε πολλά παιχνίδια!

ΥΓ www.labyrinthos.info το είπα και πριν;


Quests και NPCs, ποιότητα και ποσότητα. Μέρος 1ο.

Το πρόβλημα.

Έχω αναπτύξει ένα άγχος τελευταία σαν DM: να μην θεωρήσουν οι παίκτες ότι έχω προαποφασίσει για το πως θα εξελιχθεί η ιστορία.

Πως εκδηλώνεται αυτό το άγχος; Με δύο τρόπους. Αναδιαμορφώνω πολύ συχνά την ιστορία και τους πετάω δολώματα. Μετά τους παρακολουθώ να προσπαθούν να βγάλουν άκρη για το που θα πάνε και χαίρομαι που ο κόσμος μου είναι τόσο ζωντανός και περιέχει ρεαλιστικούς NPCs με κίνητρα και προσωπικά quests βγαλμένα από τους Χαρακτήρες τους. Και όλα αυτά είναι πολύ διασκεδαστικά αλλά τελικά μόνο για εμένα!

Χασάπη υπότιτλους!

Στο τελευταίο σέσσιο αφού αντιμετώπισαν το εμπόδιο που ήταν μπροστά τους και που με μεγάλη μου ευχαρίστηση είχαν δημιουργήσει σε μεγάλο βαθμό από μόνοι τους αποφάσισαν να γυρίσουν σε έναν έμπιστο NPC για να τους συμβουλεύσει που να πάνε μετά. Γιατί δεν ήξεραν τι να κάνουν. Όπως έχετε καταλάβει από τα παραπάνω υπάρχουν αρκετά ανοικτά μέτωπα/quests στην ιστορία τους. Θεώρησαν λοιπόν ότι ο συγκεκριμένος NPC είχε απαντήσεις για όλες τους τις ερωτήσεις. Για ότι έχουν συναντήσει εδώ και πάρα πολλά sessions. Άρχισαν λοιπόν να τον ρωτάνε για τα πάντα, για τα πάντα όμως. Όλες οι εκκρεμότητες που είχαν πίστεψαν πως μπορούν να απαντηθούν από ένα σοφό μεν αλλά απομονωμένο από τα βιώματα τους NPC. Και αυτός τους απογοήτευσε οικτρά διότι δεν είχε απαντήσεις για σχεδόν τίποτα. Μόνο για ότι περνούσε από το χέρι του.

Σε έχω κάνει Θεό

Oι PCs δεν βρήκαν τις απαντήσεις που περίμεναν από τον NPC. Εντάξει, κατανοητό και ας πούμε ότι ήταν και ρεαλιστικό. Όμως το θέμα που κρύβεται πίσω από αυτή τη συνάντηση είναι πως στη πραγματικότητα απογοητεύτηκαν οι παίκτες από τον DM. Κακά τα ψέμματα αυτού του είδους οι συναντήσεις είναι το ραντεβού του DM με τους παίκτες. Είναι η ώρα που θα τους πει ότι, παιδια ξέρετε κάτι; τώρα να πάτε προς τα εκεί για να κάνετε αυτό. Και το ήξερα. Αλλά θέλησα να τους πιέσω να επιδιώξουν να βρουν την συνέχεια της ιστορίας από μόνοι τους. Όποια συνέχεια και αν πυροδοτούσαν. Ήθελα για λίγο να τους ξεβολέψω. Ε, απλά τους εκνεύρισα.

Πληροφορίες καταλόγου, παρακαλώ αναμείνατε στο ακουστικό σας

Μετά από αυτή τη βραδιά συνειδητοποίησα πως το είχα παραχέσει με τα άλυτα quest και τους πολλούς NPCs. Στα τελευταία σέσσια τους είχα φέρει σε μια κατάσταση οπού απλά δεν είχαν ιδέα που να πάνε, είχαν περισσότερες επιλογές απο ότι χρειαζόντουσαν και φυσικά μέσα σε όλα, όπως όλοι οι παίκτες, δεν θυμόντουσαν κάν γιατι βρισκόντουσαν εκεί, από που ξεκίνησαν, που πάνε, ποιους είχαν συναντήσει νωρίτερα, αν είχαν καταφέρει κάτι που τους είχε ζητηθεί και πάει λέγοντας.

Λίγο πιο ελαφρύ μου το φτιάχνετε;

Οι DM μπορεί να σκεφτόμαστε στο μπάνιο το επόμενο σέσσιο αλλά οι παίκτες το σκέφτονται μόνο μόλις κάτσουν στο τραπέζι. Το αφήνουν εκεί δε μέχρι να επιστρέψουν μετά από 15 μέρες. Έρχονται να παίξουν D&D για την ιστορία που έχει ετοιμάσει ο DM περιμένοντας να περάσουν καλά. Φυσικά και μετράει η άποψη τους για το πως θα εξελιχθεί η ιστορία και πρέπει να μπορούμε να την αποστάξουμε από τις επιλογές που κάνουν φτιάχνοντας Χαρακτήρα ή απλά ρωτώντας τους. Όμως μάλλον δεν μπορώ να ελπίζω ότι θα έχουν proactive εμπλοκή με τις αποφάσεις του Χαρακτήρα τους ή τις δικές τους κατά την διάρκεια της ζωής της εκστρατείας μας. Ίσως με κάποιο άλλο RPG που βοηθάει ο μηχανισμός περισσότερο.

Ο κόσμος και ο Κοσμάς

Τα μικρά τεχνάσματα όπως το να περιγράφουν εκείνοι το κάστρο που μόλις αντίκρισαν ή να ονομάζουν τον καινούριο NPC μπορεί να βοηθήσει στο να θυμηθούν κάτι ευκολότερα την επόμενη φορά αλλά τελικά φτάνω στο συμπέρασμα ότι δεν είναι αυτό το ζητούμενο στο D&D. Σκοπός είναι να περάσουμε καλά. Και περνάμε καλά όταν οι παίκτες δεν καταλαβαίνουν ότι σκέφτονται. Ακόμα και όταν το γυρνάνε στο meta gaming είναι πιο διασκεδαστικό από όταν δυσκολεύονται να σκεφτούν. Όταν δυσκολεύονται να συγκεντρωθούν στο πρόβλημα που αντιμετωπίζουν οι χαρακτήρες τους τότε έχει πρόβλημα ο DM.

Reset

Αποφάσισα λοιπόν να απλοποιήσω την ιστορία εξελίσσοντας μερικές εκκρεμότητες ως το τέλος τους χωρίς να απαιτείται η παρουσία τους. Έτσι θα μου δοθεί η ευκαιρία για τα τελευταία δέκα επικά επίπεδά της καριέρας τους ως παίκτες D&D 4e να αποτολμήσω και λίγο, λίγο, railroading.


Προετοιμασία session D&D 4e, πότε, που, πως, πόσο!

Αν έγραφα το ένα, πιο σημαντικό, πράγμα που έχω μάθει σχετικά με την προετοιμασία του επόμενου session είναι αυτό: κάνε την μόλις τελειώσει το προηγούμενο.

Πότε:
Τις καλύτερες ιδέες τις έχω τότε. Αμέσως μόλις τελειώσει το παιχνίδι. Για αυτό το λόγο πάντα κάθομαι μετά για λίγη ώρα και κρατάω σημειώσεις.

Η επόμενη πιο δημιουργική μου στιγμή είναι ακριβώς πριν έρθουν οι παίκτες που ελέγχω τις σημειώσεις και φρεσκάρω τη μνήμη μου. Ακόμα και τότε υπάρχει χρόνος για μερικές σεναριακές αλλαγές αλλά όχι για μεγάλα κομμάτια όπως ένα encounter.

Η τρίτη είναι όταν κάνω άσχετες δουλειές, στο σούπερ μάρκετ για παράδειγμα ή οδηγώντας.

Που:
Έχω δύο μπλοκάκια για να κρατάω σημειώσεις και φυσικά και το κινητό. Τελευταία ο μεγαλύτερος όγκος σημειώσεων καταγράφεται σε iPad, που γενικά μου έχει λύσει τα χέρια σχετικά με τα RPG αλλά αυτό θα είναι άλλο άρθρο.

Που και Πως:
Έχω μία λίστα με τους NPCs και το τρόπο με τον οποίο συνδέονται με τους PCs. Δηλαδή εάν είναι φίλοι ή εχθροί και ποια είναι τα κίνητρα τους. Διατηρώ ακόμα μία λίστα με εκκρεμότητες που έχουν αφήσει οι παίκτες και έτοιμες σκηνές σε περίπτωση που αποφασίσουν να τις ακολουθήσουν.

Πως:
Τελικά, κάποιο ελεύθερο δίωρο κάθομαι και τα μαζεύω σε word. Χωρίζω το session σε σκηνές, και γράφω τη περιγραφή κάθε σκηνής στην αρχή. Σχεδιάζω χοντρικά τα ενδεχόμενα skill challenges γιατί ποτέ δεν είμαι σίγουρος αν οι παίκτες θα μείνουν στο «μονοπάτι». Μετά χρησιμοποιώντας το adventure builder φτιάχνω τα πιθανά encounters κάθε σκηνής. Τελευταία φτιάχνω συχνά custom τέρατα που ταιριάζουν με την ιστορία. Διαλέγω τους χάρτες από την μικρή συλλογή που έχω σπίτι, και προσπαθώ όσο πιο συχνά γίνεται να προσθέτω και κάποιου είδους terrain ώστε η μάχη να είναι λίγο πιο ενδιαφέρουσα και περίεργη.

Πως και Πόσο:
Τα δυσκολότερα sessions είναι τα κομβικά. Όταν οι παίκτες δεν έχουν αποφασίσει ποιο νήμα θα ακολουθήσουν. Αυτό συμβαίνει συνήθως μόλις έχουν τελειώσει κάποιο major quest. Για να είμαι καλύτερα προετοιμασμένος λοιπόν και να αποφύγω το railroading προσπαθώ να σκεφτώ τι θα έκανε ο χαρακτήρας τους. Έτσι ετοιμάζω λίγο παρακάτω. Για να βοηθηθώ περισσότερο και για να αποφύγω τις εκπλήξεις την ώρα που παίζουμε τους ρωτάω τι θα έκανε ο χαρακτήρας σου. Έτσι συνήθως πέφτω μέσα.

Πόσο:
Από μία άποψη τα session με τη λιγότερη προετοιμασία είναι τα έτοιμα/τυπωμένα. Όμως δυσκολεύομαι όταν πρέπει να θυμάμαι λεπτομέρειες από περιπέτειες που δεν έχω σκεφτεί ο ίδιος. Για να αποφύγω αυτό το κάψιμο, κυρίως, κρατάω μόνο τα encounters που μου αρέσουν και το γενικό πλαίσιο του σεναρίου, που όμως θα πρέπει να ταιριάζει με την ιστορία του campaign μου. Τα υπόλοιπα τα πετάω. Α, και τα encounters που κρατάω πρέπει να πληρούν τρεις προϋποθέσεις: να είναι ενδιαφέροντα σαν μάχη, να υπάρχει ευκαιρία για roleplaying και να προχωρά η ιστορία μπροστά.

Το πιο βαρετό στάδιο της προετοιμασίας είναι να διαβάσω τα στατιστικά των τεράτων και να βρω τις κατάλληλες μινιατούρες. Όμως επειδή αν είμαι αδιάβαστος και χωρίς μινιατούρες καθυστερώ κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού προσπαθώ να τα έχω έτοιμα. Αλλά δεν προσπαθώ πολύ.

Τελικά:

Παλαιότερα προετοιμαζόμουν περισσότερο, όσο περνά ο καιρός και αισθάνομαι μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση με τη 4e αφήνω αρκετά πράγματα να προκύψουν από τους παίκτες. Δεν αισθάνομαι ότι τα έχω καταφέρει στο βαθμό που θα ήθελα αλλά είναι απελευθερωτικό, όσο και αγχωτικό!


Τρομακτικά παιχνίδια ρόλων για το Halloween

Εάν ανήκετε στις παρέες που γιορτάζουν το Halloween είναι ευκαιρία να παίξετε κάτι τρομακτικό. Για αυτό θα σας φτιάξω μια λίστα με παιχνίδια ρόλων βγαλμένη από τους χειρότερους σας εφιάλτες, μουαχαχ- στοπ, πολύ νωρίς για το σατανικό γέλιο.

Όλα τα παρακάτω είναι για μιά και έξω, one-shot, ξεκινάτε και πεθαίνετε τελειώνετε σε ένα βράδυ. Μουαχαχ- στοπ, όχι ακόμα.

Call of Cthulhu RPG: απελπισία, τρέλα και θάνατος. Κατεβάστε τους δωρεάν QuickStart κανόνες που περιλάμβανουν την περιπέτεια The Haunting. Επισκεφτείτε το στοιχειωμένο σπίτι και περάστε ενα βράδυ έντρομοι.

20121022-163903.jpg

Dread για μεγάλους και Dread House για παιδιά: το rpg που προσομοιώνει την αγωνιώδη ατμόσφαιρα χρησιμοποιώντας αντί για ζαριά… Jenga! Ιστορίες για ενηλίκους που με τρεμάμενα χέρια καταλήγουν γονατιστοί στο πάτωμα μετά από επιτυχημένη αφαίρεση ξύλινου τούβλου ελέγχονται.

20121022-164156.jpg

Meddling kids: εντελώς Scooby Doo RPG για παιδιά και μεγάλους. Τι καλύτερο από ένα φάντασμα που τελικά δεν είναι φάντασμα αλλά ένας μεταμφιεσμένος κακοποιός.

20121022-164405.jpg

Zombie Cinema: ακριβώς αυτό! Αφηγηθείτε μια ιστορία με μυαλά. Που χύνονται στο πάτωμα. Τα δικά σας.

20121022-164641.jpg

My Life with Master: είστε τα minions της σατανικής ιδιοφυίας του απομακρυσμένου κάστρου στο λόφο της πόλης. Οφείλετε τυφλή υπακοή αλλιώς κάτι αγαπημένο σας θα πεθάνει. Και θα ξαναπεθάνει. Θα καταφέρετε να καταστρέψετε τον Αφέντη;

20121022-164800.jpg

Don’t rest your head: Σε ένα παράλληλο σύμπαν υπάρχει μία πόλη σχεδόν ίδια με την δική σας. Αν αφήσουμε απ´έξω τους ζωντανούς εφιάλτες, τους κουρδιστούς ανθρώπους, τις σαπισμένες γριές και το γεγονός ότι αν κοιμηθείς πέθανες, είναι σχεδόν ίδια. Τι;

20121022-164931.jpg

Escape from tentacle city: φτιάχνει ο κάθε παίκτης από μία παρέα αναλώσιμων θυμάτων ανθρώπων που προσπαθούν να αποδράσουν από μία κατεστραμμένη πόλη. Υβρίδιο επιτραπέζιου και story game. Με γιγάντια πλοκάμια που ξεπηδούν απο τη γη.

20121022-165307.jpg

Τελειώνω με το Halloween playset του Fiasco: Back to the Old House! Άσχημα πράγματα συνέβησαν στο παλιό σπίτι και είμασταν μέρος τους, αφήσαμε ανοικτούς λογαριασμούς και πρέπει να επιστρέψουμε για να τους κλείσουμε. Μια και καλή…

20121022-173206.jpg

Τι άλλο θα προσθέτατε στη λίστα; Ποιό απο τα παραπάνω θα διαλέγατε; Εγώ είμαι ανάμεσα στο Dread και το Fiasco, καλές τρομάρες!

ΥΓ Η συμβουλή μου είναι ότι αν δεν πεθάνουν όλοι οι χαρακτήρες δεν έχει πλάκα! Σατανικό γέλιο τώρα, μουαχαχαχαχαχαχαχα.

ΥΓ 2 μην υποτιμάτε το RPG που παίζετε αυτή την εποχή, αντί να διαβάζετε και να μαθαίνετε καινούριους κανόνες μπορείτε να φτιάξετε για τους παίκτες σας ένα τρομακτικό σενάριο στο κόσμο που βρίσκεστε ή να κάνετε ενα μίνι πάρτυ με μία ξεχωριστή τρομακτική ιστορία βασισμένη στο αγαπημένο σας RPG. Κάτι ξέρει ο DM μου…

Update: στο drivethruRPG θα βρείτε δωρεάν Halloween καλούδια μεχρι τις 31 του μήνα!


Ninja Burger, το delivery του θανάτου!

Είμαι η Γιομίκο, της οικογένειας των Καρό Ομιλούντων Οκάπι, σκοπός μου είναι να οδηγήσω την ομάδα delivery που μου έχει ανατεθεί στο σημείο παράδοσης σε λιγότερο από 30 λεπτά. Εάν δεν τα καταφέρουμε, όλοι μας ατιμασμένοι, θα κάνουμε χαρακίρι.

Η παραγγελία είναι ένα μπέργκερ χωρίς πίκλες, μία μεγάλη μερίδα πατάτες και μία κόκα λάιτ.

Η συνέχεια στο τραπέζι …

20121019-111609.jpg

Το Ninja Burger είναι ενα ανάλαφρο, χιουμοριστικό RPG δράσης. Ειναι ότι πρέπει για one-shot επειδή η δημιουργία Χαρακτήρα γίνεται γρήγορα, στην τύχη και με πολύ γέλιο. Το σύστημα του είναι πιο απλό και από το να πεις καράτε. Έχει όμως και αρκετό βάθος για να στηρίξει ενα campaign και σου αφήνει χώρο να δοκιμάσεις να αφηγηθείς ότι εξωφρενικό stunt έχεις δει πότε στις ταινίες νίντζα και ακόμα παραπέρα.

Ο GM επιβάλλεται να μην κάνει προετοιμασία γιατί οι παίκτες θα ξαμοληθούν στην πόλη πανικόβλητοι και θα διαλύσουν ότι έχει ετοιμάσει για το σέσσιον. Αντί προετοιμασίας το βιβλίο έχει πολλούς πίνακες με εμπόδια και συγκρούσεις όπως και κανόνες για να γίνει η παράδοση πραγματικός αγώνας θανάτου.

Η υπόθεση είναι η εξής: είστε μία ομάδα νίντζα με ειδικότητες από Σεφ ως Ντελιβεράς και πρέπει να παραδώσετε μία παραγγελία σε λιγότερο απο 30′. Πρέπει να βρείτε τρόπο να γλυτώσετε την κίνηση στους δρόμους, τα θανατηφόρα εμπόδια που στέλνουν οι εχθροί και να εισχωρήσετε στο τόπο παράδοσης. Το Ninja Burger κάνει delivery μόνο στα πιο απομονωμένα μέρη του πλανήτη και σε άτομα υψίστης σημασίας που φυλάσσονται απο υπερσύγχρονα τεχνολογικά συστήματα.

20121019-111716.jpg

Το πολύ ενδιαφέρον είναι ότι ο GM είναι και μέλος της ομάδας, επικοινωνεί μαζί τους μέσω ασυρμάτου αλλά και τελεί τα παραδοσιακά χρέη του GM. Από την άλλη οι παίκτες έχουν κώδικα τιμής που τους κάνει την ζωή ακόμα δυσκολότερη γιατί πρέπει να τον ακολουθούν αλλιώς υπάρχουν in-game επιπτώσεις. Ο κώδικας τιμής «δεν θα ζητήσω ποτέ οδηγίες», για παράδειγμα, δημιουργεί ενα κάρο επιπλοκές στην αποστολή. Ειδικά αν είναι ο driver!

Είναι ένα βιβλίο 100 σελίδων και δεν θα χρειαστείτε κάτι άλλο. Έχει μία περιπέτεια και πολλά ξεχωριστά encounters για τους νίντζα σας. Κυκλοφορεί και σε PDF στη τιμή των €8. Θα σας διασκεδάσει αν είστε φαν των αντίστοιχων ταινιών ή αν στην παρέα σας αρέσει ο χαβαλές.

Sayonara!

20121019-111855.jpg


Αρέσει σε %d bloggers: